ANILAR -1
1970'in yaz ayları...
Giresun'daki dört öğretim yılı çalıştıktan sonra naklim Trabzon'a çıktı.
Tainleri yapan İlköğretim Kurulu yöneticisi Maçkalı Rahmi Kaya aracılığı ile
nokta tainimi kendi köyüme Kusera'ya (Ormanüstü) yaptırdılar.
Amaç köydeki evi şenlenmekti.Ev var adam yok, yazın kışın ıpıssız.Yerler bahçeler
de öyle.
Anam bundan ötürü karşı çıktı.Burada her şey benim üstümde kalacak diye.
Olmaz dedi ben Kusera'ya yeniden dömek istemem.Sen de git durumu ilgilere
anlat, rica et; ona göre durumu yeniden düzelt.
Ben de gittim Rahmi Kaya'nın kapısını çaldım, içeri girdim.
Selam verdim.
Rahmi bey, sarışın, mavi gözlü , sert görünümlü, işini ciddiye alan bir insan görüntüsü veriyor.
Beni görünce :
"Hoş geldiniz, buyrun , oturun" dedi.
Kendimi tanıttım,
"Haa, tamam dedi, Ormanüstu'ne verdiğimiz öğretmensiniz."
"Evet, dedim; çok teşekkür ederim, zahmet etmişsiniz,ilgilenmişsiniz. İl içi atamamı
kendi köyüme yapmışsınız .Ancak benim bir anam var.hep benimle gelir, hatta gelmek zorunda , o bu taine karşı çıkıyor."
"Peki, nen ne yapabilirim , ne diyorsun?"
"Dedim ki hocam mümkünse atanmamı iptal edin, beni başka bir köye verin."
Kaya , beni dinledi, dinledi, biraz şaşkın.biraz da öfkeli:
"Yahu, ne biçim iştir, anlamadım, bazıları kendi köylerine gitmek için can atar, arada
bir de senin gibiler çikar, karşı koyar.Peki nasil bir köyde çalışmak istiyorsun."
Dedim ki:
"Hocam beni Macka'nin en yoksul, en ihtiyaçli olan köyüne verebilirsiniz, yol iz, uzaklık yakınlık hiç sorun değil.
Beni dinledikten sonra , daha yumuşak bir tarzda :
"Peki,dedi; bundan sonra pişman olmak yok, tamam mı?"
"Teşekkür ederim ," dedim ve müsaade isteyip,çıktım.
Tabii, ilk firsatta da durumu, bizimkilere sitem etti, onlar da bize.
Beklemeye başladım, aradan bir hafta geçti, geçmedi, yeni köyüm belli oldu.
Maçka, Galyan vadisi, Çayırlar köyu.
DEVAMI HAFTAYA