YEDİ KUŞAK GERİYE
Bireysel silahlanmanın yarattığı facialar her geçen artmaya devam ediyor. Son yıllarda silahlanmaya aşırı ilgi arttı.
Düğün olur silahlar patlar. Asker uğurlanır, silahlar patlar. Sılaya dönüş olur, silahlar patlar, yayla şenliği olur, silahlar patlar. Fındık hasadı olur, silahlar patlar. Sevinçli haber alınır, silahlar patlar. Tuttuğu takım şampiyon olur, silahlar patlar.
Bunların yanında; öfkeyle silaha sarılanlarda vardır. Arkadaşıyla kavga eder, önce belinden silahını çıkartır. İncir çekirdeğini doldurmayacak hadiseler, silahla son bulur.
Alacak verecek meselesinde yine silahlar konuşur.
Kısacası; sevinmede de, öfkelenmede de, ilk baş vurulan ne yazık ki silah olmaktadır.
Silah, bu denli hayatlarda önemli yer tutmaya başladı.
Bireysel silahlanmaya ruhsat verilirken, sık dokuyup, ince elenmelİdir. En ince ayrıntısına kadar araştırma yapılmalıdır. Gerekirse, yedi kuşak geriye gidip, ruh sağlığıyla iligli rapor alınmalıdır.
Maganda kurşunuyla yüzlerce can kayıp gitmektedir.. Bunların bir bedeli olmalı. Bilinçsiz şekilde her kim silah kullanıyorsa, bedelini ağır ödemelidir. Rast gele etrafa ateş ederek, nereye düşeceği belli olmayan merminin, hesabı kimden, ne şekilde sorulmalı!
Bu konuda eğitim çok önemlidir. Ailede verilmesi gereken eğitim ne yazık ki, son yıllarda verilmediğine tanık olmaktayız.
Küçük yaşlarda verilecek eğitim yetişkin yaşlarda kendini gösterir. Onun için toplum olarak herkese görev düşmektedir.
“Ben yaptım” oldu zihniyetiyle hareket edilmemelidir. Kabadayı hareketler sergileyip, öfkesini silahla dindirmeyi düşününenlerin toplum için ne denli zararlı olduğu ortadadır.
Tahammül sınırları neden bu kadar zayıfladı? Hoşgörü ne için kalmadı? Neden hep şiddet düşünülüyor? Neden bir başkasının hak ve hukukuna riayet edilmiyor? Neden saygı sevgi göstermekte zorlanılıyor? Merhamet duvarı neden yıkıldı? Vb.
Bunun en başında beşeri ve din eğitimi eksikliği gelmektedir. Eğitim derken, kaliteli ve ailenin verdiği doğru eğitimden söz ediyorum.
Kimse olayları öteye beriye çekip,; “üniversiite tahsili yaptı. O falan makama geldi.” Gibi basit düşünülmemelidir.
Ailede başlayan din beşeri eğitim, okulla ve çevreyle pekişir. Zaten çekilen sıkıntıların başında yanlış ve eksik alınan eğitim gelmektedir. Bir çok alie çocuğunu gelişi güzel bırakıp, ne kadar eğitim alırsa alsın , düşüncesiyle hareket etmektedir.
Çocuğunun; lise, üniversite eğitimi aldığını söylemesine söyler ancak topluma genel olarak baktığımızda, bireysel silahlananların arasında her türlü eğitim alan var.
İşte, nasıl eğitim? Eksik eğitim. Din ve beşeri eğitimin aynı anda almadığının sonuçlarını bu şekilde görmekteyiz.