HAYALLER ÜLKESİ
Bir başlangıç vardır, bir de son! Bu iki kavram arasında akıp giden hayatlar. Herkesin kendine göre bir hayat serüveni vardır. Bu serüven içerisine neler sığdırılmıyor ki! Bebeklik, çocukluk, gençlik, orta yaş, yaşlılık, derken ömür basamaklarının bittiğinin habercisi.
Her yaşa göre olaylar yaşanır. Hiçbir yaşın diğer yaşla benzerliği yoktur. Her yaşın kendine göre bir özelliği vardır.
Ömür sermayesinin içinde kalan yıllar tüketilerek, son durağa yolculuk başlar. Son durağın yolcularının yerine başka yolcular aynı durağa yanaşır.
Bir varmış, bir yokmuşla başlayan hikayeler neler anlatmaz ki! Her birimiz hikayeyi merak edip, sonuna kadar dinlemek isteriz.
Hikaye nasıl başlayacak, nasıl gelişecek ve nasıl sonuçlanacak? Kendimize göre anlatılan hikayelerde hayaller kurarız. Yine kendimize göre ortam hazırlarız. Hazırlanan ortam içerisine bir çok konuyu sıkıştırırız.
Hayal kurmak herkesin hakkıdır. Kimse kimseye bu konuda karışamaz. Hayal kurmakta herkes özgürdür. İstediği hayali kurar, istediği hayalin peşinden koşar.
Bunda bir sakınca yoktur. Hayaller ülkesinin kapısını kendine göre açar. Açtığı kapıdan içeri yine kendisi ve hayal kurduğu kişilerle girer.
Bunda bir sakınca var mı?
Elbette, hayır!
Hayaller ülkesinde kendi hükümranlığını kurar. Sonsuz bir özgüvenle dolaşır. Kimseye hesap vermez, kimseden hesap sormaz. Dilediği gibi yer, içer, gezer.
Hayal ülkesinin en güzel özelliklerinden biri de, para ve pulun olmamasıdır. Lokantalar, oteller, seyahat vasıtaları akla gelebilecek her şey parasız.
Hayal ülkesinde para geçmiyor. Herkes kendine göre iş yapıp karşılıklı paylaşımlar gerçekleştiriyor.
Gözün üstünde niye kaşın var diye soran yok! Apartmanda niye gürültü yaptın diye eleştirende yok! Haram yiyen, yolsuzluk yapan, yalan konuşanda yok! Hırsızlığı meslek edinen, dalkavukluğu görev bilen şarlatanlarda yok!.
Kısacası, ahlaksızların hiç biri hayal ülkesinde olamaz.
Çalışkan, dürüst insanların yaşadığı bir ülkedir. Adı üzerinde hayaller ülkesi. Bu ülkede yaşayan herkes birbirine saygılı, görgü kurallarını bilen, bir başkasının hakkına riayet eden, hoşgörülü insan topluluğunun bulunduğu ender bir yerdir.
Kimsenin aklından harama uzanmak gelmediği gibi kimsenin de aklına, hayasızlık gelmez.
Dedik ya! Bir başlangıç vardır, bir de son.
Biz insanlar hayata anlayarak yada anlamayarak bir çok mana yükleriz. Sonrada onların bir hiç olduğunu anlarız. O hiçliği baştan anlasak, inanın her ülke hayaller ülkesi olur.