HERKESE GÖREV DÜŞMEKTEDİR
Hayat pahalılığı, enflasyon derken geçim sıkıntısından şikayet edenlerin sayısı bir hayli arttı.
Öyle ya! Alım gücü azalınca, insanların toplum içindeki uyumu da, o oranda değişti.
Şiddet, öfke, dolandırıcılık, fitne, fesat, çetecilik hızla artmaya başladı.
Ekonomi bozulunca, her türlü kötü işler, kendine yer bulmada zorluk çekmez. Uyuşturucu kullanma yaşının on iki seviyelerine inmesinin altında yatan gerçekleri iyi analiz etmek gerekir.
Torbacıların okul önlerinde pusuya yatması açıklanacak bir durum mudur? Her geçen gün uyuşturucu batağına saplananların sayısı artarken, ekonominin hangi boyutlarda seyrettiği de, bir gerçektir.
Geçen gün telefon görüşmesi yaptım. Her zaman yaptığım telefon görüşmesi bu sefer daha farklıydı. Havadan sudan, hal hatırdan sonra aile yaşantısına konu gelince arkadaşım biraz durdu. Sonra düşünmüş olacak ki, kelimeleri özenle seçmeye başladı. Kendine has şivesiyle, başından geçen bir olayı anlatmaya başladı. “kızlar büyüdü. Liseye başladılar. Daha önce tanıdığım arkadaşım bana dedi ki; ‘kızları, okula sen götürüp, getir’ afalladım. Ne diyeceğimi bilemedim. Sonra durumu bana izah edince gerçeği anladım.
Her sabah ikiz kızlarımla evden, çıkıp dolmuşla okula gidiyorum. Öğle yemeğine gelmiyorlar. Akşam yine okul çıkış saatine yakın evden çıkıp, dolmuşla okula gidip kızları alıyorum.
Kızlar, liseyi bitirene kadar bu döngü böyle devem edecek.
Bir gün yine kızları almak için okula gittim. Henüz zil çalmamıştı. Bir adam okulun bahçe kapsına yaslanmış, etrafı izliyordu. Dikkatimi çok çekti. Kenara çekilmesini söyleyince yüzüme dik dik baktı ve bir şeyler mırıldandı.
Ben anneyim. Kızlarımı düşünmek zorundayım. Bahçe kapısında bekleyen adam, üç dört metre söylenerek çekildi. O sırada okulun zili çaldı. Çok geçmeden, ortaokul öğrencilerinden beş altı çocuk adamın etrafını sardı. Daha önce tanıdığım arkadaşıma sordum. Bu adam kim? Aldığım yanıt beni çok üzdü ve şaşırttı. Adamın torbacı olduğunu belli saatlerde okul önünde beklediğini öğrendim.
İkiz kızlarım bahçe kapısında görününce, hiç bir şey belli etmeden, onları alıp, dolmuş durağına doğru yürüdük.”
Toplum olarak her bireye görev düşmektedir. Gelecek nesilleri bu şekilde zehirlemek isteyenlere fırsat verilmemeli. Bu konuda her kime görev düşüyorsa, eksiksiz bir şekilde yerine getirmelidir.
Gençler, geleceğin teminatıdır, bilinciyle hareket edilmelidir.