CAN ÇIKAR, HUY ÇIKMAZ
Kurbağayla akrep iyi dostmuş. Birbirlerinin tüm sırlarını paylaşır. Dertlerine birlikte çare ararmış. Birlikte yer, birlikte yatarlarmış.
Tabiri caizse bir yedikleri ayrı gidermiş. Dağ tepe beraber gezer, uygun oldukları yerde mola verirlermiş.
Bir gün derenin karşı kıyısına geçmeleri gerekmiş.
Kurbağa suya girmiş, akrep öteye beriye bakınmış, geçecek gibi değil. Ne yapacağını şaşımış, kurbağaya bağırarak; “hey kurbağa kardeş, ne yapıyorsun? Ben karşıya geçemem. Suda boğulurum. Beni bekle.”
Kurbağa durmuş, akrebe dönerek; “seni nasıl karşıya geçireyim?”
Akrep üzüntülü bir sesle; “beni sırtına al. Dereyi geçtikten sonra beni bırak.”
Kurbağa derin derin düşünmüş. Bir akrebe bakmış, bir de dereye. Ne diyeceğini bilememiş. Sonunda buruk bir sesle; “akrep kardeş, seni derenin karşısına geçireceğm ama beni, ısırmandan korkuyorum.”
Akrep gülmüş, ve demiş ki; “düşündüğün şeye bak, biz arkadaş değil miyiz? Seni ısırır mıyım.”
Kurbağa, duyduğu sözler karşısında rahatlamış. Ve akrebi sırtına almış.
Derenin yarısına gelmişlerdi ki, kurbağa duyduğu acıyla bağırmış. “ ne yapıyorsun, beni ısırdın, şimdi ikimizde boğulacağız. Niye ısırdın?”
Akrep, üzülmüş, ama; “ne yapayım, huyum kurusun.” Demiş.
İşte dostlar! Hayat bu. Güvenme dostuna saman doldurur postuna. Kurbağa nasıl da güvenmiş akrebe. Üstelik çok iyi dostular. Bir yedikleri ayrı giderdi.
Sonuç, ortada! Kurbağanın dost bildiği akrep, ne yazık ki kurbağanın düşmanı oldu. Oysa paylaşılan sırlar ve anılar, derenin soğuk sularında kaybolup gitti.
Hani, bir söz vardır; can çıkarda huy çıkmaz. Hikayede de, öyle olmadı mı?
Kurbağanın akrebi taşıma konusunda çekinceleri vardı. Ancak akrebin dost görünümü ve yaklaşımı çekincelerini öteledi.
Sonuç, ortada her ikisi de bedelini canlarıyla ödedi.
Güven çok önemlidir. Yapılan her eylem güvenden geçmektedir. Güven olmadan işler başarya ulaşamaz. Başarının diğer bir adı da güvendir.
Her ne olursa olsun, insan önce kendisine güvenecek. Bir başkasına güvenerek, hiçbir iş yapılamayacağı aşikardır.
Kendine güvenin varsa, o iş her neyse yürür. Bir başkasına güvenerek bir iş yapılırsa, o iş kesinlikle yarıda kalır. Hiçbir mesafe alınmaz.
